وقتی  تلوزیون را روشن کردم و خبر رحلت  آیه الله سید کرامت الله ملک حسینی را شنیدم  انصافا  قلبم جریحه دار شد  کنارم دیوان حافظی بود  تفالی به حافظ زدم به نیت ایشان

شاه بیتش این بود

حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق

بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

در پیام رهبر فرزانه  به صدق خاص ایشان اشاره شده بود و شب جمعه و روز جمعه ایام متعلق به جدش امیر مومنان که آیه الله حسینی بوشهری  در مسجد اعظم فرمودند هر وقت نام ایشان میشنید اشک بر چشم  ایشان جاری میشد  آری بدرقه رهش شود همت شحنه نجف   روحش شاد (گزیده ای از بیانات استاد  به مناسبت رحلت ایشان)

با تامل در بعضی از آیات قران کریم  به خوبی میتوانیم  روش  وحدت  و چگونگی  آن را  بیاموزیم  اگر  ما  در آیات  ناسخ و منسوخ  تدبر  کنیم  میبینیم خداوند  متعال  در سوره مبارکه بقره ایه ۱۷۷  دستور  تغییر  قبله  را صادر میکند و مسلمانان از بیت المقدس  به سمت  مسجد الحرام  تغییر  قبله میدهند  این آیات ناسخ و منسوخ بیانگر  این مطلب است  که ما باید  جایگاه مصلحت را  در صدور احکام بدانیم به بیان دیگر نماز خواندن به سمت بیت المقدس  در برهه ای از زمان  تابع مصلحتی  بود اما مصلحت ثابت و همیشگی  نبود بلکه مصلحت استقبال به بیت المقدس موقت بود شاید بتوان گفت  در آغاز نوعی  دلجویی کردن از اهل کتاب در مقابل مشرکان لازم بود چون قبل از ظهور اسلام اهل کتاب با مشرکان مخالف بودند احتمالا ممکن است  چنین مصلحتی در کار بوده است  که برای اینکه  یارانی برای دعوت الهی پیدا شوند و همه اقوام و ملل یکپارچه علیه پیامبر اسلام قیام نکنند و دست به مبارزه نزنند و نوعی هماهنگی با اهل کتاب اعمال شود  همان قبله اهل کتاب قبول شده است   وقتی حساب با مشرکین تسویه شد اختلاف  بین اهل کتاب و مسلمین مطرح شد  که باید دعوایشان را حل کنند

اهل کتاب گفتند اگر ما اهل حق نیستیم چرا به سوی قبله ما نماز میخوانید؟

به همین جهت  قبله به سمت کعبه برگشت  لئلا یکون للناس علیکم حجه تا اینکه یهود دلیلی ضد شما نداشته باشد

غرضم این است که تنقیح مناط در حفظ وحدت بدین صورت است  که حال که امروز دشمن مشترک داریم که شیعه کشی و سنی کشی میکند  ما باید  وحدت را حفظ کنیم وقتی دشمن مشترک را نابود کردیم به سراغ افتراقات میرویم به همین دلیل است که فعلا مشهور مراجع شیعه اجازه داده اند که پشت سرآنان در مکه و مدینه نماز بخوانیم و اعاده نکنیم چون مصلحت حفظ اصل دین اقتضای چنین فتاوایی دارد نماد و مصداق  عظمت اسلام در برابر دشمن مشترک اتحاد  است  (مضمون بیانات استاد در جمعی از طلاب حوزه علمیه قم)

ما هم به سراغ  استاد  مبشری  عارف آمدیم و این شبهه را مطرح کردیم 

ایشان در پاسخ فرمودند 

اولا  آنچه که  در اسلام مورد اعتبار است  نیت انسانهاست   چرا که  پیامبر اکرم نیز فرمودند   لکل امرئ  ما نوی   یعنی هرکس  با توجه به نیتی که کرده  مورد حساب و کتاب قرار میگیرد البته این به معنای  کنار گذاشتن  عمل   نیست  بحث در چگونگی  پذیرش  عمل است

ثانیا  مردم به ضریح به دیده استقلالی نگاه نمیکنند بلکه  آن را منسوب به امام حسین (ع)و امام حسین را واسطه فیض الهی میدانند  در دعای توسل  همه میگوییم  یا وجیها عند الله اشفعی لنا عند الله یعنی ای کسی که در بارگاه الهی دارای شان و آبرو هستی   ما را شفیع باش

در قران کریم هم خدا وند  متعال میفرماید   وابتغوا الیه الوسیله  خدا با اسباب کار میکند   خودش به وسیله جبرییل امین  وحی میفرستد   یا به وسیله درخت زیتون با موسی (ع)صحبت میکند  این سنت خداست

پس بوسیدن  ضریح نه تنها شرک نیست بلکه  تقرب  به امام حسین است و تقرب به امام حسین تقرب به خداست

من خودم وقتی  به  دیدن ضریح رفتم  خطاب به ضریح کردم  خدا در قران میفرماید  یسبح لله ما فی السموات و الارض  و در آیه ای دیگر  میفرماید  همه چیز در حال ذکر پروردگار است اما شما انسانها نمیفهمید  به ضریح گفتم  سلام  مرا    به حضرت  امام حسین(ع) برسان 

اصلا از این بالاتر در اعمال شب جمعه داریم  که انسان بالای پشت بام رود و رو به کربلا سلام به حضرت کند

اینها تماما به نیت افراد  برمیگردد  و این حاجت گرفتنها مربوط  به نیت افراد  است  این ضریح  مقدمه ای میشود  برای ایجاد تمرکز  و توسل  تو  اگرچه  خود   امام (ع)  هم  با توجه ای  که  به  علاقمندانش  که این ضریح را ساخته اند  قاعده  لطف اقتضا میکند   که با دعای  حضرت این ضریح  اثری  داشته باشد  که در اماکن و جاهای دیگر   این اثر نباشد  

مثل   دستمالی که حضرت یوسف   با دعایی  که بر آن خواند  اثرش  با دستمالهای   دیگر  بسیار متفاوت است

به قول حافظ شیراز  

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید

                                              دیگران هم بکنند آنچه مسیحا میکرد

والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته

شب گذشته به مناسبت  دهه با برکت غدیر  جلسه ای  در مسجد محمدیه  قم با حضور جمعی از جوانان وطلاب و دانشجویان بر قرار شد  سخنران  این مجلس حجه الاسلام و المسلمین  مبشری عارف  بود  ایشان  در بخشی از صحبتها به اهمیت غدیر  اشاره کردند و اعتقاد به غدیر  را شرظ  قبولی  اعمال دانستند  وی در بخش دیگری از  سخنان  به  اهمیت  امر به معروف  و نهی از  منکر پرداخته و در پایان به پرسشهای  دانشجویان پاسخ دادند